Κονδύλης

Ο ανδρισμός

ο οριστικός δηλαδή αποχαιρετισμός... 

   κάθε ελπίδας και φόβου...

   είναι η ηθική του μηδενισμού

?

Στον μνηστήρα

Η μάχη μαινόταν ως και τις πρωινές ωρες.Ο Καίσαρας κείτονταν λαβωμένος στο χαντάκι ενώ η Τζούλη (Τζούλη) έπαιζε φρίσμπυ με το σκύλο της.

Μίλια μακρυά.

Είχαν περάσει 33 χρόνια από τότε

κι όμως..

τίποτα δεν είχε αλλάξει

Η Σύναξις

Επιτέλους..

Ο Άδωνις, η Γκαμήλα, ο Ντόναλντ και ο Χάρυ

ήταν για πρώτη φορά στο ίδιο δωμάτιο

 Αποφασισμένοι να περιμένουν,

την Πηνελόπη..

μα και τον Γκαμηλιέρη

Αιωνίως

Όταν ο Χάρυ γνώρισε την άλλη

                                                             

                                                                 Έρωτα

                                                                 ανίκατε

                                                                    μάχαν

Τρίχες

                                                            Χαίρω πολύ

                                                           Χαίρω πολύ

Χαίρομαι πάρα πολύ

Αόματος

Αμύγδαλο κουκούτσι

Η Γκαμήλα περίμενε υπομονετικά και με περισσή περηφάνεια το Γκαμηλιέρη της.
Ο Άδωνις και ο Donald στέκονταν αγέρωχοι στη στάση του λεωφορείου.
Ο Γκαμηλιέρης  ήταν στο λεωφορειο.Στο πράσινο.

Danger Buds

Μένανδρος

Οξύς θεών οφθαλμός ες το πανθ’ οράν

Πηνελόπη

Περι πατατας

Πατατες υπαρχουν πολλες...Μεγάλες πατατες, μικρες πατατες, πατατες με χωμα, πλυμενες , στρογγυλες αλλα και μακρουλες.Σαν τις μελιτζανες. Ο καθενας τρωει αυτη που του αρεσει...εμενα παντως μου αρεσει μια πατατα.Η γλυκοπατατα.